Özhan Canaydın döneminde futbolda başarı olarak neler çekildiğini sadece bir Galatasaray'lı bilir. Mali açıdan takımı ayakta tutması tebrik edilebilirdi. Ama kulüp futbol anlamında iflasta idi. Bahsetiğimiz bu transfer hamlesi de doğal olarak başkan olmadan önceki zamanlarında.
O dönemde Avrupa'da İspanyolların iki büyüğünde oynamış ama o kulüplerde yeterince başarılı olamamış bir adamın peşindeydi Galatasaray. Terim'in isteği ile. O futbolcu da futbol hayatını Amerika kıtasında sürdürmek üzere karar almıştı o zamanlar. Canaydın kendi şahsi işleri için Romanya'da bulunurken
10'la da buluşuyordu. "
Amerika'da ne işin var, ailen var, çoluğun çocuğun, akrabaların, bir hayatın var, dünyanın öbür ucuna mı gideceksin? Gel İstanbul'a 1 saat yol. Rahat edersin hem de. Memleket derdin de olmaz." diyerek 10'u ikna ettiğini anlatıyor Canaydın. Sonra mali kısımlar giriyor işe. Toplantılarda da Terim "
Ben bu sene para istemiyorum, yeter ki bu adamı alın" diye bir not uzatıyor yöneticilerden birisine. Sonunda transfer gerçekleşiyor. Özhan Canaydın'ın transferler döneminde gazetelere çıktığı tek resmi bu oluyor kendi ifadesine göre. "Tek bir transferde basın önüne çıktım. O da
Hagi'ydi" diyor.
O 10 numara da bunun hakkını veriyor haliyle 5 senede. 10'u giymek kolay, ağırlığını kaldırmak zordur. 10'dan sonra daha da zor oldu.
